Akıyor akıyor zaman akıyor.. Yetişemiyorum bir şeylere, o birşeyleri düşündükçe canım acıyor, düşüne düşüne yine zaman geçiyor, hep geçiyor. Zamandanda geçtim hayat geçiyor, hayattanda geçtim varolma anlayışımı sorguluyorum :) :)



Geçelim bunlarıda... Haftaya nasıl başladım bende bilmiyorum, hüzün havası var dışarıda, sabah zor uyandım, uykuya hasret pazartesi sabahları... Hafta sonu bir dostumla dertleştik, sosyal devlet ilkesini yitiren acımasız hırs düşkünü yöneticilerden bahsettik... Hırs gerçekten kötü, insanı bencilleştiriyor.. Bir altındakinin yada bir yanındakinin üstüne basa basa nereye gidiyorsunuz? Gittiğiniz yerde ne var ki? Şef olmuş, yetkili olmuş, müdür olmuş... Sadece standartları değişiyor insanın, ve özü... Gözleri hırs bürümüş insan öyle çok ki, onlarla gözgöze geldikçe bir tuhaf oluyorum.



Derken; arkadaşım eski sevgilisiyle karşılaştı ve muhabbetimizin güzelce bir yerini aşk böldü... Aşk değil aslında, içini kıpırdatan bir heyecandı.. Yine de karşılaşmasını normal karşılayamazdık, insanın ister istemez sinirleri bozuluyor :) dimi dostum? :)



Neyse geçelim, turuncu aşkıma gelelim... Pazar günü içimde bir umutla gittim stada, ve galibiyet... "hep böyle oynayın" :)